Print this page

Δήλωση κ. Αλέξη Κούγια για τον Νίκο Αλέφαντο

Τρίτη, 23 Ιουνίου 2020

Δύσκολη μέρα σήμερα, γιατί «έφυγε» ο Νίκος Αλέφαντος…

Στα 81 του, αλλά τόσο νέος και στο σώμα και στο μυαλό.

Με τον Νίκο Αλέφαντο, τον Σπυρο Γιατρά, με τον θείο μου τον Χρήστο Κούγια, με τον Ανδρέα Μαζαράκη, με τον Κώστα Διαμαντόπουλο, τον γίγαντα Λώλο και τον μεγαλύτερο προπονητή του έβγαλε το ελληνικό ποδόσφαιρο τον γίγαντα Τζήμα πέρασα στο κεφενεδάκι στα Εξάρχεια τα πιο όμορφα μετεφηβικά μου χρόνια.

Είχα τον Νίκο προπονητή στον Ηρακλή, όταν ήμουν αναπληρωτής πρόεδρος σε εκείνη την ομαδάρα που φτιάξαμε με τον Πέτρο Θεοδωρίδη.

Εγώ τον πήγα στον Ηρακλή, γιατί με είχε δικηγόρο του σε όλες τις δύσκολες στιγμές του.

Τότε που από ζήλεια και μόνο, γιατί ήταν τίμιος και επαναστάτης σε ένα υποκριτικό ποδόσφαιρο, τον έτρεχαν στα δικαστήρια.

Τότε που τον εγκατέλειψαν όλοι, ήμασταν εκεί εγώ σαν δικηγόρος και ο Διαμαντόπουλος σαν μάρτυρας.

Πάντοτε αθωωνόταν, γιατί όλοι οι δικαστές καταλάβαιναν ότι είχε δίκιο.

Πέθανε με τον καημό του Δούρου και του πρωταθλήματος που του έκλεψαν, γιατί ήθελε να πάρει ένα πρωτάθλημα Ελλάδος με τον Ολυμπιακό.

Ακόμη θυμάμαι στο Μακεδονία Παλλάς άγρια μεσάνυχτα να αναλύει σε εμένα και τον Πέτρο τον Πετρίδη χρησιμοποιώντας σαν παίκτες τα κεφτεδάκια και τα σοκολατάκια που ήταν οι αντίπαλοι το σύστημα που θα παίξει την άλλη ημέρα.

Συλλυπητήρια στην οικογένεια του και θα κάνω τα αδύνατα δυνατά να είμαι στην κηδεία του, όπου είμαι σίγουρος ότι «θα πέσει πολύ γέλιο», όπως σε όλες τις κηδείες όλων των καλών ανθρώπων και ο Αλέφαντος ήταν και καλός άνθρωπος και μεγάλος προπονητής.